We hebben allemaal wat

“Naomi’s label geeft duidelijkheid”

Elvira van der Eerden (37) is getrouwd met Jense (40) en moeder van vier kinderen tussen de 11 jaar en 8 maanden oud. Dochter Naomi (7) heeft het downsyndroom.

“Bij de twintigwekenecho ontdekten we dat ons kindje een hart- en darmafwijking had. Toen de gynaecoloog kort daarna hardop uitsprak dat de kans groot was dat ons kind downsyndroom had, was ik opgelucht. Het kindje was waarschijnlijk levensvatbaar. Met 36 weken werd Naomi halsoverkop uit mijn buik geplukt, haar hartritme was te laag en ze had een flinke groeiachterstand. Ik weet nog dat ik haar meteen goed bekeek: zou ze het hebben? Zag haar gezicht er anders uit? Ik voelde mij schuldig dat ik haar zo zat te bekijken, maar wilde ook duidelijkheid.

Na vijf dagen kwam de uitslag: inderdaad trisomie 21, downsyndroom. Dat was emotioneel. Kon ik dat wel aan? Tegelijkertijd belandden we in een medische molen van hartoperaties en een darmoperatie. Omdat Naomi zo’n klein en kwetsbaar poppetje was, nam ik haar niet mee naar plekken waar veel mensen waren. Pas toen ze twee jaar was en ik met haar naar buiten ging, begon de confrontatie met de buitenwereld.

Ik ben ontzettend trots dat ik Naomi’s moeder mag zijn. Ze is een heerlijke meid. Ik neem het nog weleens voor haar op en zorg er graag voor dat ze er goed uitziet. Iemand zei eens tegen mij: ‘Je wist dat het niet goed zat en hebt haar toch laten komen?’ Door zo’n uitspraak zullen anderen van mij niet snel horen dat kinderen met downsyndroom moeilijk zijn, terwijl het niet altijd gemakkelijk is. Naomi’s opvoeding vraagt veel geduld; je bent altijd met haar ontwikkeling bezig. Met elke mijlpaal zijn we extra blij en dankbaar. Met een vriendin die ook een dochter met downsyndroom heeft, kan ik dat heerlijk delen.

Tegelijkertijd heeft ze een zichtbaar ‘label’, daar ben ik blij om. Je kunt duidelijk zien dat Naomi een beperking heeft en kunt dus niet alles van haar verwachten. Ik denk ook weleens dat ze door haar eenvoud dichter bij God leeft dan wij. Naomi heeft zoveel liefde. Dan kruipt ze ineens bij iemand op schoot die veel verdriet heeft. Bijzonder vind ik dat.”